Ból karku, rwa kulszowa albo zaostrzenie choroby zwyrodnieniowej często skłaniają do sięgnięcia po silniejszy lek przeciwbólowy. Lek Diclovit łączy diklofenak z witaminami B1, B6 i B12, dlatego może być stosowany w wybranych stanach zapalnych oraz nerwobólach, ale nie jest preparatem odpowiednim dla każdego. Wyjaśniam, na co działa, jak wygląda dawkowanie, czego nie łączyć z kapsułkami i które objawy wymagają pilnego kontaktu z lekarzem.
To połączenie leku przeciwzapalnego i witamin, które wymaga ostrożnego stosowania
- Skład jednej kapsułki to 50 mg diklofenaku, 50 mg witaminy B1, 50 mg witaminy B6 i 0,25 mg witaminy B12.
- Preparat stosuje się u osób od 18. roku życia między innymi przy bólach zapalnych, chorobach zwyrodnieniowych i nerwobólach.
- Zwykle przyjmuje się 1-3 kapsułki na dobę, ale dawkę powinien ustalić lekarz.
- Nie wolno łączyć go samodzielnie z innymi lekami z grupy NLPZ, na przykład ibuprofenem lub ketoprofenem.
- Czarne stolce, krwawe wymioty, duszność, obrzęk twarzy albo silne mrowienie kończyn wymagają szybkiej konsultacji medycznej.
Co zawiera i jak działa lek Diclovit
Najważniejszym składnikiem jest diklofenak sodowy, czyli niesteroidowy lek przeciwzapalny, znany jako NLPZ. Zmniejsza ból, stan zapalny i gorączkę, ponieważ ogranicza wytwarzanie prostaglandyn odpowiedzialnych między innymi za obrzęk i nadwrażliwość tkanek.
W jednej kapsułce znajduje się także zestaw witamin neurotropowych. Witamina B1 wspiera przemiany energetyczne, B6 uczestniczy w pracy układu nerwowego, a B12 jest potrzebna między innymi do prawidłowego funkcjonowania komórek nerwowych i krwiotworzenia. Ich obecność nie sprawia jednak, że lek staje się zwykłym suplementem witaminowym.
| Składnik | Ilość w 1 kapsułce | Znaczenie dla leczenia |
|---|---|---|
| Diklofenak sodowy | 50 mg | Działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne |
| Witamina B1 | 50 mg | Wsparcie metabolizmu i układu nerwowego |
| Witamina B6 | 50 mg | Udział w pracy nerwów i przemianach białek |
| Witamina B12 | 0,25 mg | Wsparcie układu nerwowego i krwiotworzenia |
W mojej ocenie największe nieporozumienie dotyczy witamin. Nie należy zakładać, że większa ilość B6 automatycznie przyspieszy regenerację nerwów. Przy długim stosowaniu wysokich dawek witamina B6 może sama wywoływać mrowienie, kłucie i zaburzenia czucia.
Kiedy lekarz może zalecić ten preparat
Wskazaniem są przede wszystkim bóle związane ze stanem zapalnym, a nie każdy rodzaj dolegliwości. Lekarz może rozważyć jego zastosowanie przy chorobie zwyrodnieniowej stawów lub kręgosłupa, przewlekłym zapaleniu wielostawowym, zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, a także przy niektórych nerwobólach.
Do przykładów należą ból w okolicy karku i ramion, lumbago oraz rwa kulszowa. Połączenie diklofenaku z witaminami bywa wybierane wtedy, gdy ból ma zarówno komponent zapalny, jak i nerwowy, ale nie zastępuje diagnostyki przyczyny problemu.
Preparat jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży od 18 lat oraz w Polsce wydaje się go na receptę. Nie stosuje się go u dzieci, między innymi z powodu dużej zawartości witamin z grupy B. Jeśli ból pleców pojawia się pierwszy raz, towarzyszy mu niedowład, zaburzenie kontroli moczu albo drętwienie krocza, potrzebna jest pilna ocena lekarska, a nie samodzielne leczenie przeciwbólowe.
Jak przyjmować kapsułki i nie zwiększać ryzyka
Zgodnie z informacjami dla pacjenta dawka zależy od rodzaju i nasilenia choroby. Zwykle wynosi 1-3 kapsułki na dobę, co odpowiada 50-150 mg diklofenaku, a całkowitą dawkę dzieli się na dwie lub trzy porcje. Maksymalnej dawki 3 kapsułek na dobę nie należy przekraczać bez wyraźnego zalecenia lekarza.
| Sytuacja | Informacja praktyczna |
|---|---|
| Dawka początkowa | Zwykle 100-150 mg diklofenaku na dobę, jeśli lekarz zaleci inaczej |
| Dawka podtrzymująca | Często 1 kapsułka raz lub dwa razy na dobę |
| Sposób przyjęcia | Połknąć w całości, popić odpowiednią ilością wody, nie żuć i nie dzielić |
| Czas leczenia | Najkrótszy, który pozwala opanować objawy, zgodnie z decyzją lekarza |
Kapsułek nie należy rozgryzać ani wysypywać z nich zawartości. Najbezpieczniejsza zasada brzmi najmniejsza skuteczna dawka przez możliwie krótki czas, szczególnie u osób po 65. roku życia, z nadciśnieniem, chorobami serca, problemami z nerkami albo wątrobą.
Alkohol nie jest dobrym dodatkiem do terapii, ponieważ zwiększa ryzyko podrażnienia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Jeśli po przyjęciu kapsułki pojawią się zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia, lepiej nie prowadzić samochodu ani nie obsługiwać maszyn.
Kto nie powinien stosować tego leku
Przeciwwskazaniem są między innymi uczulenie na diklofenak lub składniki preparatu, wcześniejsza astma albo pokrzywka po aspirynie i innych NLPZ, czynna choroba wrzodowa, krwawienie z przewodu pokarmowego oraz ciężka niewydolność nerek lub wątroby.
Leku nie stosuje się także u osób z niektórymi chorobami serca i naczyń, między innymi po zawale, udarze czy przy istotnej chorobie naczyń obwodowych. Diklofenak może nieznacznie zwiększać ryzyko zawału i udaru, a ryzyko rośnie przy dużych dawkach i długim leczeniu.
Ciąża, karmienie piersią i planowany zabieg
W ostatnich trzech miesiącach ciąży stosowanie jest przeciwwskazane. W pierwszych sześciu miesiącach ciąży oraz podczas karmienia piersią preparatu również nie powinno się przyjmować bez jednoznacznej decyzji lekarza, ponieważ zarówno diklofenak, jak i witaminy w wysokich dawkach mogą stwarzać dodatkowe problemy.
Przed operacją lub zabiegiem stomatologicznym trzeba poinformować lekarza o przyjmowaniu diklofenaku. Substancja może czasowo wpływać na funkcję płytek krwi i proces krzepnięcia, dlatego ta informacja ma znaczenie nawet wtedy, gdy lek stosowany jest tylko przez kilka dni.
Interakcje i objawy, których nie wolno ignorować
Najczęstszy błąd polega na dokładaniu kolejnego leku przeciwbólowego bez sprawdzenia składu. Nie należy samodzielnie łączyć preparatu z ibuprofenem, ketoprofenem, naproksenem, aspiryną stosowaną przeciwbólowo ani innymi NLPZ, ponieważ takie połączenie zwykle nie poprawia skuteczności, za to zwiększa ryzyko działań niepożądanych.
O terapii trzeba poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe, glikokortykosteroidy, niektóre leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI, leki na nadciśnienie, moczopędne, digoksynę, lit, metotreksat albo wybrane antybiotyki. Znaczenie mają także leki wpływające na poziom witaminy B6, a witamina B6 może osłabiać działanie lewodopy stosowanej w chorobie Parkinsona.
Przeczytaj również: Aspiryna - na co pomaga i jak dawkować kwas acetylosalicylowy?
Kiedy przerwać stosowanie i szukać pomocy
Natychmiastowej konsultacji wymagają krwawe wymioty, czarne stolce, silny ból brzucha, duszność, obrzęk twarzy lub gardła, ból w klatce piersiowej oraz nagła wysypka z pęcherzami. Takie objawy mogą oznaczać krwawienie, ciężką reakcję alergiczną lub inne poważne powikłanie.
Nie lekceważyłbym również zażółcenia skóry lub oczu, wyraźnego zmniejszenia ilości moczu, obrzęków oraz utrzymującego się mrowienia dłoni i stóp. Zwłaszcza ten ostatni objaw może wiązać się z neuropatią obwodową przy długotrwałym przyjmowaniu wysokiej dawki witaminy B6.
Najważniejsza decyzja dotyczy przyczyny bólu
Połączenie diklofenaku z witaminami może być użyteczne w konkretnych stanach zapalnych i nerwobólach, ale nie powinno być traktowane jak uniwersalny lek na każdy ból pleców czy stawów. Najwięcej bezpieczeństwa daje sprawdzenie chorób przewlekłych, wszystkich przyjmowanych leków i czasu terapii jeszcze przed pierwszą kapsułką.
Jeśli dolegliwości nie ustępują, szybko wracają albo pojawiają się objawy neurologiczne, samo tłumienie bólu nie rozwiązuje problemu. W takiej sytuacji rozsądniejszym krokiem jest ponowna konsultacja i ustalenie przyczyny niż zwiększanie dawki na własną rękę.
